حوادث ماه صفر       

از روایات اسلامی چنین بر می آید که حوادث بسیار مهم و نشانه های خیلی نزدیک به ظهور امام مهدی (علیه السلام) از ماه صفر سال قبل از ظهور، یکی پس از دیگری، پدیدار می گردند.

 ابن مسعود می گوید: 

 در ماه صفر نشانه ای خواهد بود  و ستاره ای دنباله دار آشکار می گردد (1).

  ولید نیز گفته است:

... بی گمان ستاره ای که از نشانه هاست، ستاره ای خواهد بود که

در ماه صفر و ربیع الأوّل و ربیع الثانی یا  رجب در آفاق گردش می کند...(2).

  ذی قریات گفته است:

در ماه صفر میان مردم اختلاف می افتد...(3).

در روایتی از کتاب عبدالله بن بشّار می خوانیم:

هر گاه خدا بخواهد آل محمد را چیره گرداند، جنگ را از ماه صفر تا ماه

صفر پیش می­آورد، و این در آستانۀ خروج مهدی (علیه­السلام) است (4).

حدیث یادشده به جنگی یک ساله اشاره دارد که از ماه صفر پیش از ظهور  آغاز می­گردد و  در ماه  صفر  پس  از  ظهور  پایان می­یابد.  

در حدیثی از پیامبر اسلام (صلی الله علیه وآله) آمده است: 

... در ماه صفر صدایی خواهد بود...(5).

----------------------------------------------------

1. الفتن ، ص 148 ،جزء 3، ذیل ح 609.

2. الفتن ، ص 152 ،جزء 3، ذیل ح 620.    

 3. الفتن ، ص 175 ، جزء ۴،ح 804.              

4. الصراط المستقیم، ج 2، ص 285، ب 11، ف 11.  

5. الفتن ، ص 153 ،جزء 3، ح 611.

 

حوادث ماههای ربیع الأوّل و ربیع الثانی

پیامبر اسلام (صلی­الله­علیه­وآله)، در بیان حوادث ماههای ربیع الأوّل و ربیع الثانی سال پیش از ظهور امام مهدی (علیه­السلام)، می­فرماید:

... سپس در دو ماه ربیع، قبیله ها با یکدیگر اختلاف پیدا می­کنند...(1).

----------------------------------------------------

1. الفتن، ص ۱۵۳، جزء ۳، ح  ۶١١.        

 

   حوادث ماههای جمادی ­الاُولی تا رجب  

 بر اساس روایات اسلامی، در سال پیش از ظهور امام مهدی (علیه­السلام)، طیّ سه ماه جمادی الاُولی، جمادی ­الثانیه و رجب، حوادث شگفت آور و تکان­دهنده­ای در جهان رخ می­دهند که مهمترین آنها جنگ جهانی سوم و قیام زمینه­سازان ظهور می­باشد.  

بنا بر آنچه در بخشی از توقیع (نامه) امام مهدی (علیه­السلام) به شیخ مفید آمده است، در سال پیش از ظهور، از ماه جمادی الاُولی حوادث آخرالزمان شتاب بیشتری به خود می­گیرند:

 ... هر گاه ماه جمادی الاُولی از این سال شما (سال پیش از ظهور) فرا رسید، از آنچه در آن رخ می­دهد، عبرت بگیرید و به خاطر آنچه در پیِ آن خواهد بود،  از  خواب غفلت خود بیدار شوید. به زودی برای شما از آسمان نشانه­ای روشن آشکار می­شود و همانند آن نیز در زمین خواهد بود... (1).

پیامبر اسلام (صلی­الله­علیه­وآله) فرمود:

... سپس شگفتی و سراسر شگفتی بین ماه جمادی تا رجب. 

سپس شتر ماده پالان شده­ای بهتر از دهی بزرگ  که درآمد آن

از سد هزار دینار بیشتر است، خواهد بود (2).

این حدیث به ارزش و اهمیّت داشتن وسایل نقلیّه در دورۀ آخرالزمان، برای رفتن به مناطق امن، اشاره دارد.

بی تردید، مراد از «شتر ماده» در این گونه روایات، وسایل نقلیّۀ امروزی است که سرنشینان خود را داخل شکمهاشان حمل می­کنند.

 از جمله حوادث عجیبی که در ماه ر ماه رجب سال پیش از

ظهور روی می دهد، آشکارشدن چهرۀ انسانی در ماه  و کف

دستی در آسمان است. امام علی (علیه­السلام) می­فرماید:

داود بن سرحان از امام صادق (علیه­السلام) روایت کرده است:

پیش از آن سالی که صدای آسمانی برمی­خیزد، در ماه رجب

نشانه­ای است . گفتم: آن نشانه چیست؟ فرمود: چهره­ای

که در ماه طلوع می­کند و دستی که آشکار می­شود(6).

از دیگر حوادث شگفتی که در ماه رجب سال پیش از ظهور

منجی رخ می دهد، قیام زمینه­سازان حکومت امام مهدی (علیه

السلام) است. پیش از ظهور دو قیام حق خواهد بود که اوّلی

قیام حسینی خراسانی در پایانۀ خراسان (مناطق غربی چین) و

دیگری قیام حسینی یمانی در یمن می­باشد. قیام باطلی نیز

وجود دارد و  آن قیام سفیانی در سرزمین شام است.

امام صادق (علیه­السلام) فرمود:

... از امور حتمی، خروج سفیانی در ماه رجب است(7).

 امام باقر (علیه­السلام) نیز می فرماید:

خروج سفیانی، یمانی و خراسانی در یک سال،

یک ماه و یک روز خواهد بود...(8).

 

ای شگفتا و سراسر شگفتی بین ماههای جمادی و رجب، 

از فراهم آمدن پراکنده ها و دروشدن روییدنیها و صداهایی پس از صداها(3).

از این روایت چنین بر می­آید که مراد از شگفتی بین ماههای جمادی تا رجب، وقوع جنگهایی بزرگ، خصوصاً جنگ جهانی سوم است که با گردآوری نیروها و دروشدن آنها و صدای پیاپی شلّیک  و انفجار توپها، بمبها و موشکها همراه­اند.

کعب الأحبار گفته است:

... و شگفتی سراسر شگفتی بین ماه جمادی و رجب. گفته شد:

آن شگفتی چیست؟ گفت: شورش اهل مغرب است، در حالی که

بر اسبهای غیر عربی خاکستری سوارند و با کمک شمشیرهاشان

اسیر می­گیرند تا آنکه به لَجّون برسند، و شورش سفیانی است... (4).

گفتنی است، طبق روایات اسلامی، پیش از خروج سفیانی در

ماه رجب در شام، نیروهای غربی ابتدا بندر اسکندریّه در مصر و

شهر رمله در فلسطین را اشغال می­کنند و سپس وارد اردن

می­شوند و به منطقۀ لَجّون در شمال غربی این کشور       

می­رسند و از آنجا به سوی دمشق در سوریه پیش می­روند.

نیز شایستۀ یادآوری است، مراد از «اسبهای غیر عربی

خاکستری» در این گونه احادیث، خودروهای نظامی امروزی

است که در کشورهای غیر عربی ساخته و برای عملیّات در

خاورمیانه، خصوصاً کشورهای عربی، به کار گرفته می­شوند. از

آنجا که منطقۀ خاورمیانه بیشتر بیابانی و خاکی است، برای

استتار خودروهای نظامی، از رنگهای متمایل به رنگ خاک، مانند

خاکستری، استفاده می­شود.

در روایتی از امام علی (علیه­السلام)، به وقوع چند حادثۀ عجیب

در ماههای جمادی ­الاُولی تا رجب، اشاره شده است:

هر گاه دو نیزه (دو گروه قدرتمند) در شام درگیر شوند، یکی از نشانه­های الهی

آشکار می­گردد. گفته شد: ای امیر مؤمنان، آن نشانه چیست؟ فرمود:

لرزشی است در شام که در آن بیش از سد هزار نفر نابود می­شوند

و خداوند آن را رحمتی برای مؤمنان و عذابی برای کافران قرار می­دهد.

پس هر گاه چنین شود، نگاه کنید به صاحبان اسبهای غیر عربی خاکستری

[گوش] بریده و پرچمهای زرد که از مغرب روی می­آورند تا آنکه در شام

فرود آیند؛ و این، هنگام نالۀ بزرگتر و مرگ سرخ (جنگ جهانی) خواهد بود.

پس هر گاه چنین شود، نگاه کنید به فرورفتن آبادی­ای از دمشق که به آن

«حَرَستا» می­گویند. پس هر گاه چنین شود، پسر زنِ جگرخواره (سفیانی)

از درّ‌ۀ خشک خارج خواهد شد تا آنکه بر منبر دمشق قرار گیرد.

پس هرگاه چنین شود، منتظر خروج مهدی (علیه­السلام) باشید(5). 

 

 ----------------------------------------------------------- 

 1. الاحتجاج، ج ۲، ص ۵۹۹، ش ۳۵۹. 

2. الفتن، ص ۱۵۳، جزء ۳، ح ۶۱۱.

 3. شرح نهج البلاغة، ج ۳، ص ۲۶۷، جزء ۶.

 4. عقد الدرر، ص 7- ۱۴۶، ب ۴، ف ۳. 

5. الغیبة، ص ۳۱۷، ب ۱۸، ح۱۶.

6. الغیبة، ص۲۶۱، ب ۱۴، ح۱۰.

7. الغیبة، ص ۳۱۱، ب ۱۸، ح ۲. 

8. الغیبة، ص ۲۶۴، ب ۱۴، ح ۱۳.

         

حوادث ماه شعبان     ن

 

حوادث ماه رمضان    

طبق روایات اسلامی، در ماه رمضان سال پیش از ظهور امام مهدی (علیه­السلام) حوادث بسیار عجیبی در جهان رخ می دهند که از زمان فرود آمدن آدم (علیه­السلام) تا آن زمان بی سابقه می باشند.

در این ماه ستارۀ دنباله­دار ناشناسی که از قبل وارد فضای منظومۀ شمسی شده است، با گازها و غبارهایی که همراه دارد، سبب سرخ شدن آسمان می گردد. ستارۀ یادشده در نیمۀ ماه رمضان، میان خورشید و زمین قرار می گیرد و باعث خورشید گرفتگی کلّی می شود. سپس، شهاب­سنگی بزرگ از آن جدا می گردد و همراه با صدایی شدید در مشرق­زمین فرو می افتد و ویرانی زیادی به بار می­آورد و در پی آن، دود غلیظی آسمان را فرا می گیرد.

این ستاره، ضمن گردش در فضای منظومۀ شمسی، هنگامی که در نزدیکترین فاصله با زمین قرار می­گیرد، اثر گرانشی آن سبب کندشدن حرکت زمین می­شود و در بعد از ظهر یکی از روزها، مردم مشرق­زمین شاهد ایستایی خورشید در میان آسمان خواهند بود و در همین حال، تصویر چهره و سینۀ امام علی (علیه السلام) در میان خورشید ظاهر می گردد.

همچنین، ستارۀ یادشده زمانی که در جهت عکس حرکت زمین به دور خود و از کنار آن عبور می کند، اثر گرانشی اش موجب حرکت وارونۀ زمین می شود و در پی این حادثه، جهانیان شاهد طلوع خورشید از مغرب و دو برابر شدن طول شب و روز خواهند بود. با دورشدن ستارۀ دنباله دار از زمین، این کره دوباره حرکت طبیعی خود را باز می یابد. در اواخر ماه رمضان، دنباله دار یادشده از میان ماه و زمین می گذرد و سبب ماه گرفتگی می شود. در همین ماه، در صبح روز بیست و سوم، از آسمان ندایی رحمانی مردم را به حق دعوت می­کند و پس از غروب آفتاب در همان روز، پیامی شیطانی مردم را به سوی باطل فرا می خواند(1). 

اکنون شایسته است به برخی متونی که بیانگر حوادث ماه رمضان سال پیش از ظهور منجی می باشند نگاهی بیندازیم.  

 در متون زرتشتیان آمده است:

... در آسمان نشانه گوناگون پیدا باشد...(2).

در کتاب مقدّس می خوانیم :

و در آفتاب و ماه و ستارگان علامات خواهد بود...* و آن گاه پسر انسان(3)

را خواهند دید که بر ابری سوار شده، با قوّت و جلالِ عظیم می آید*(4).

در قرآن کریم آمده است:

سوگند به آسمان  و رونده در شب*

و چه دانی که رونده در شب چیست* ستارۀ برافروخته*(5).

 از امام علی (علیه­السلام) در بارۀ «رونده در شب» پرسیده

شد، فرمود:

آن، زیباترین ستاره در آسمان است،

در حالی که مردم نمی شناسندش...(6).

باز هم در قرآن کریم می­خوانیم:

منتظر روزی باش که آسمان دودی آشکار را پدید آورد*

این دود که مردم را فرا می­گیرد، عذابی دردناک است*(7).

حذیفه، در بیان نشانه های  ظهور، از رسول خدا (صلی­الله­علیه­

و­آله) نقل کرده است:

دودی میان مشرق و مغرب را پر می کند که بر اثر آن، مؤمن

دچار زکام می شود و به کافر حالتی مانند مستی دست می دهد

و [دود‌‌] وارد بینی، گوش، دهان و مقعدش می گردد...(8).

 حذیفـة بن یمان می گوید: رسول خدا(صلّی‏الله‏علیه‏وآله) فرمود:

 بی‏گمان به سوی شما آتشی می‏آید که امروز، در درّه‏ای که به آن بَرَهوت

گفته می‏شود، خاموش است. مردمان را فرا می‏گیرد، در آن عذابی دردناک

است و جانها و مالها را می‏بلعد. تمام دنیا را طیِّ هشت روز در‏می‏نوردد

و مانند باد و ابر پرواز می‏کند. گرمی‏اش در شب بیشتر از روز، و برای آن،

بین آسمان و زمین، غرّشی مانند رعدِ توفنده است. آن آتش در روز،

به سرهای مخلوقات نزدیکتر است تا آسمان. گفتم: ای فرستادة خدا،

آیا در آن روز، مردان و زنانِ مؤمن از این آتش در امان‏اند؟ فرمود:

کجایند مردان و زنان مؤمن در آن روز؟! مردم از خران بدترند؛

همانند چهارپایان بر یکدیگر می‏جهند، در حالی که میان ایشان مردی نیست

که بگوید: باز ایستید (نکنید)، باز ایستید (نکنید) (9).